กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 64 หากต้วนเจียเจียตายไป
“พ่อคะ” ฝูเป่าสังเกตเห็นสีหน้าของพ่อ เธอตกใจจนหดตัวเข้าไปในอ้อมกอดของแม่
พ่อฝูเป่าเพิ่งรู้ตัวว่าสีหน้าของตัวเองดูแย่เกินไป ไม่ใช่แค่ลูกสาวที่สังเกตเห็น แต่คนอื่นๆ บนรถก็ยังมองมาที่เขาอย่างประหลาดใจ
เขาลูบจมูกเบาๆ แล้วหัวเราะน้อยๆ พลางพูดว่า “นั่งรถแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ”
เหตุผลนี้ก็ไม่มีใครคิดมากอะไร
ถนนจากหมู่บ้านกลับเข้าอำเภอส่วนใหญ่เป็นถนนดินแดง เมื่อคืนยังฝนตกอีก ในตัวอำเภออาจจะไม่ค่อยรู้สึกอะไร
แต่ถนนในชนบทพอเปียกแล้วก็เดินยาก รถบัสขนาดกลางคันหนึ่งโคลงเคลงไปมาบนถนน เป็นสิ่งที่ชัดเจนจนไม่อาจเพิกเฉยได้
แม่ฝูเป่ายังหยิบขิงแผ่นออกจากกระเป๋าเสื้ออย่างเอาใจใส่ “ก็บอกแล้วว่าให้กินอะไรก่อนค่อยกลับ ตอนนี้รีบกลับมา