ตอนที่ 018 ยิ่งอยู่ยิ่งถอยหลัง

ตอนที่ 18 ยิ่งอยู่ยิ่งถอยหลัง

“รีบกินซะ” สุยตงเฟิงไม่มีกะจิตกะใจจะกินข้าวแล้ว เมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับน้องสาวของตัวเอง เขากลัวว่าไอ้คุณลุงอะไรนั่นจะเป็น ‘นายหน้า’

ที่ออกมาจากปากของต้วนเจียเจีย

สาเหตุที่เขาไม่ยอมอยู่ในโรงงานก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้เช่นกัน

จะหาว่าเขาขี้ขลาดก็ได้ หรือจะบอกว่าอ่อนแอก็ช่าง

เขาไม่อยากอยู่ข้างนอก เขาเต็มใจที่จะเรียนรู้งานฝีมือกลับมาเปิดร้านเองมากกว่า

สุยเจียลี่ไม่กล้าพูดอะไรอีก ก้มหน้าก้มตาโซ้ยเส้นหมี่คำโต ตอนที่เคี้ยวหัวไชเท้าแห้งก็ยังไม่ลืมส่งสายตาอ้อนวอนน่าสงสารไปให้ต้วนเจียเจีย

“เธอค่อย ๆ กินเถอะ เดี๋ยวกลับไปค่อยถามดูให้ดี ๆ ในเมื่อเป็นญาติกัน แถมยังมีช่องทางพาพวกเธอไปทำงานโรงงานทางภาคใต้