กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 14 เพื่อนร่วมโต๊ะจูนิเบียว
ต้วนเจียเจียชะงักไปครู่หนึ่ง ก็เห็นเด็กสาวที่มีโรลม้วนผมเต็มหัวพุ่งพรวดเข้ามาตรงหน้าเธอ เสียงดังราวกับติดโทรโข่งไว้ในคอหอย
“ใช่รึเปล่า? ฉันได้ยินมาหมดแล้ว มีตำรวจไปที่บ้านด้วย แม่เลี้ยงเธอจะฆ่าเธอจริงๆ เหรอ?”
คำพูดนี้ทำให้คนที่เดินผ่านไปมาริมถนน ในร้านตัดผม รวมถึงร้านค้าใกล้เคียงอีกหลายแห่งหันมามองกันเป็นตาเดียว
ต้วนเจียเจียมองหน้าคนตรงหน้า นึกไม่ออกชั่วขณะว่าเป็นใคร
“ทำไมเหรอ?” เด็กสาวโบกมือไปมาตรงหน้าต้วนเจียเจีย “เธอคงจำไม่ได้ล่ะสิ? ฉันไง! สุยเจียลี่!”
“อ๋อ—” ต้วนเจียเจียนึกออกแล้ว
ตอนเรียนมัธยมต้น ร่างเดิมมีเพื่อนร่วมโต๊ะคนหนึ่ง ในยุคที่แฟชั่นทรงผมแนวซามูไรยังไม่เป็นที่นิยม