กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 433 จับได้คาหนังคาเขาพร้อมของกลาง
“ยังมีคนที่ทำให้พี่เหิงปวดหัวอีกเหรอ? พี่เหิง ให้ผมช่วยไหม?”
“ไม่ต้อง นายทำงานของนายให้ดีก็พอ นี่มันเรื่องส่วนตัวนิดหน่อย”
พอเสิ่นเหิงพูดแบบนี้ หวังฝูซุ่นก็ไม่ถามต่อ เขารู้ว่าอะไรที่เสิ่นเหิงไม่พูด นั่นคือสิ่งที่เขาไม่ควรรู้
“งั้นผมกลับไปกินข้าวก่อนนะพี่เหิง พี่รีบเก็บเบ็ดเร็ว ๆ เถอะ! ปล่อยขี้หนูแบบนี้ไว้ในครัวหลัง วันหลังกินข้าวก็ไม่อร่อยแล้ว”
“เอาละ ไปได้” เสิ่นเหิงโบกมือ “ปิดประตูให้ด้วย ครั้งหน้ามาก็เคาะก่อน”
เสิ่นเหิงพูดแบบนี้ทุกครั้ง แต่หวังฝูซุ่นแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ทำตาม พูดไปก็เปล่าประโยชน์