กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 ยุแยง
สวีหงส่องกระจกดูแล้วดูอีก ไม่เคยคิดว่าสักวันตัวเองจะมีโอกาสได้ใส่สร้อยคอที่ลูกสาวซื้อให้เป็นของขวัญ
พูดรัวๆ ว่า “สวย สวยจริงๆ”
สวีหงทั้งรักของชิ้นนี้จนวางไม่ลง ทั้งเสียดายไม่กล้าใส่ รีบเอาสร้อยคอใส่กลับไปในกล่อง เก็บไว้รอวันหลังถ้าได้ไปงานเป็นทางการค่อยหยิบมาใส่
“คืนนี้พวกเธอกินข้าวที่บ้านนะ ฉันจะออกไปซื้อกับข้าว พวกเธออย่าเพิ่งกลับล่ะ พ่อบุญธรรมของเธออีกแค่ชั่วโมงกว่าก็เลิกงานแล้ว”
“แม่บุญธรรม ฉันไปเป็นเพื่อนเอง”
ไป๋เจียวเจียวกับสวีหงออกไปด้วยกัน เสิ่นเหิงก็อยู่บ้านดูแลเสิ่นสือ