กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 เบื่อจนไม่รู้จะทำอะไร
เธอเดินไปกอดเสิ่นเหิงจากด้านหลัง โอบเอวเขาไว้ “พี่เหิง”
ไป๋เจียวเจียวอ่อนโยนว่านอนสอนง่ายขนาดนี้ เสิ่นเหิงก็หยุดมือทันที ลูบมือไป๋เจียวเจียวแล้วพูดว่า “เป็นอะไรไปเนี่ย? สำนึกขึ้นมาแล้วเหรอ?”
“ไม่ใช่สำนึกหรอกค่ะ แค่รู้ว่าพี่เหิงดีกับหนูมาตลอด”
ไป๋เจียวเจียวหมุนเสิ่นเหิงให้หันมา เอาคางเกยอกเขา แล้วเงยหน้าขึ้นมอง
“ปากอะไรหวานจัง” เสิ่นเหิงบีบแก้มไป๋เจียวเจียว ปลายนิ้วถูริมฝีปากล่างของเธอไปมา “นี่อยู่ข้างนอกนะ อย่ายั่วฉัน”