กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 ออกมา
“เอางั้นก็ได้พี่เหิง เรากลับบ้านพักก่อนเถอะ พี่ไม่ได้นอนมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปรับพี่สะใภ้อีก”
สองคนกลับไปที่บ้านพัก สั่งอาหารให้ยกมาส่งในห้อง
เสิ่นเหิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง “พี่ว่าไหม เรื่องของฉันนี่ก็ซวยจริง ๆ ฉันแค่อยากไปอัดมันสักชุด มันกลับโดนคนฆ่าตายซะก่อน ทำไมไม่รออีกวันค่อยตายก็ไม่รู้”
เสิ่นเหิงจะเก่งแค่ไหน พูดง่าย ๆ ก็เป็นแค่คนธรรมดาสามัญ เรื่องคดีฆาตกรรมแบบนี้ สำหรับเขาก็สะเทือนใจอยู่เหมือนกัน