เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 ความโง่
ไป๋เจียวเจียวเช้าวันรุ่งขึ้นก็ไปที่ทำงานของฉีอวี้แต่เช้า ฉีอวี้เห็นเธอก็แปลกใจอยู่แค่วูบเดียว แต่ไม่นานก็กลับมาเฉยเมยเหมือนเดิม
“เธอมาหาฉันทำไม? พวกเขาให้เธอเข้ามาได้ยังไง?”
ฉีอวี้คิดว่าตัวเองไม่มีเหตุผลต้องไปสนใจไป๋เจียวเจียว เลื่อนเปลือกตาขึ้นมองไป๋เจียวเจียวแวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้าลงทันที “ฉันไม่มีเวลามาวุ่นวายกับเธอ”
ไป๋เจียวเจียวบอกว่าเธอเป็นหลานของหยางฉางผิง บ้านหยางกับบ้านฉีไปมาหาสู่กันบ่อย คนเฝ้าประตูก็ไม่คิดอะไรมาก ปล่อยเธอเข้ามา
เธอปิดประตู แล้วถามว่า “ทำไมคุณถึงโกหก?”
ฉีอวี้ชะงักนิดหนึ่ง วางปากกาที่ถืออยู่ในมือลง
“นั่นมันเรื่องของผู้ใหญ่ พวกเธอไม่มีสิทธิ์มาถามฉัน ถ้าหยางฉางผิงใช้ให้เธอมา เธอก็ให้เขามาหาฉันเอง เกรงว่า หยางฉางผิงคงไม่รู้เรื่องนี้ เธอมาเองใช่ไหม?”
ฉีอวี้เห็นไป๋เจียวเจียวปิดประตู ในห้องปิดทึบแบบนี้ ระหว่างคิ้วของเธอเผยความผ่อนคลายออกมาบ้าง
ไป๋เจียวเจียวเดินเข้าไปใกล้ “คุณจะไม่ยอมรับว่าโกหกก็ได้ แต่ทำไมคุณถึงเอาความผิดของบ้านฉันไปฟ้องกล่าวโทษลุงของฉัน?!”