กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน
“งั้นก็ได้ พี่เขย ผมช่วยถือกระเป๋าให้นะ”
หยางเฟิงหลินถอดกระเป๋าที่พาดอยู่บนไหล่หลี่ซู่เซียนลงมา หลี่ซู่เซียนอุ้มหลี่หยางอยู่ก็เหนื่อยอยู่แล้ว พอไม่มีกระเป๋าแบกก็เบาตัวขึ้นมาทันที
“ขอบใจนะ”
“จะเกรงใจกันไปทำไมล่ะ”
หยางเฟิงหลินรับสองคนกลับบ้าน เล่นกับเด็กอยู่พักหนึ่ง รู้สึกว่าไม่สนุกเท่าไป๋โต้วโต้ว เห็นว่าสายมากแล้วก็รีบกลับไป
เขาคิดในใจว่า คนพวกนี้ทำไมถึงอยากได้ลูกกันนักนะ เลี้ยงหมาเล็ก ๆ สักสองสามตัวยังดีกว่า ดำ ขาว ด่าง อยากได้สีไหนก็ได้สีนั้น แถมไม่ต้องคอยง้อด้วย