เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 คนช่างพูด
การคุยกันของสองคนทำให้คนไข้ข้างเตียงคนอื่นหันมาสนใจ ต่างพากันขอหนังสือพิมพ์ไปดู
สองคนนั้นยังหนุ่ม แต่ในห้องพยาบาลก็มีคนแก่อยู่ คือลุงที่นอนข้างๆ ไป๋ซื่อปัว สมัยก่อนแกเคยแบกปืนไปรบกับพวกญี่ปุ่น
แกถอนหายใจยาว “เฮ้อ”
“มีสายลับมันยังไม่ใช่เรื่องน่ากลัวที่สุด ที่น่ากลัวที่สุดคือยุคสงบแบบนี้ยังมีพวกขายชาติอีก”
“ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ยังพูดได้ว่าเพื่อเอาชีวิตรอด ขอข้าวกินสักคำ แต่ตอนนี้มันก็พวกกระดูกอ่อนชัดๆ ไม่ใช่เหรอ”
“ไม่กี่ปีก่อนกดข่มคนดีไปตั้งกี่คน ทำไมถึงปล่อยให้คนแบบนี้ลอยนวลไปได้”
“พวกจักรวรรดินิยมยังไงก็ไม่เลิกคิดจะล้มเรา”
ข่าวนี้ไม่ใช่แค่ไป๋เจียวเจียวที่จับตาดูอยู่ แต่ยังสร้างความฮือฮาไปทั้งสังคม ถึงขั้นที่สื่อออกมาเรียกร้องให้ประหารต่อหน้าสาธารณชน แต่ก็ถูกปฏิเสธไป
“พอเถอะ อย่าพูดเรื่องนี้เลยพี่สาม พี่สาวเราส่งสาหร่ายทะเลมาให้หน่อยหนึ่ง ฉันเอาลงหม้อต้มกับมันฝรั่งกับไก่ตัวเล็กๆ พี่รีบกินเถอะ”