กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ความรับผิดชอบ
ไป๋ซื่อปัวได้ยินก็ยิ้มบาง ๆ “ผมรู้ครับ คุณจะทำยังไงก็เป็นเรื่องของคุณ ผมไม่เข้าไปยุ่งด้วยเด็ดขาด”
เขารู้สึกโล่งใจ ในใจของเสิ่นเหิง ไป๋เจียวเจียวดูจะมีความสำคัญมากกว่าที่พวกเขาทุกคนคิดไว้เสียอีก
เสิ่นเหิงพยักหน้า “ผมซื้อผลไม้มาฝากพี่นิดหน่อย ผมยังมีธุระ อยู่ตรงนี้ได้ไม่นาน กลับก่อนนะ”
“ตอนนี้แผลผมหายดีขึ้นเยอะแล้ว ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่ต้องมาเยี่ยมผมหรอก ไปทำธุระของตัวเองกันดีกว่า”
ไป๋ซื่อปัวรู้ว่าทั้งคู่เรียนกันยุ่ง เขาไม่กล้ารบกวน อีกอย่างในโรงพยาบาลนี้ล้วนแต่เป็นเพื่อนทหาร จริง ๆ ก็ไม่ถือว่าเหงา