เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ซ้ำรอยเดิม
สวีเยว่ฟังแล้วก็อดสมน้ำหน้าไม่ได้ “ฉันรู้อยู่แล้วว่าสักวันมันต้องซวย ก็มันชอบเชิดหน้าจมูกค้ำฟ้าจุ้นเรื่องชาวบ้านวันยังค่ำ เกรดก็แค่เนี้ย ภาคเรียนนี้ยังหน้าด้านลงสมัครหัวหน้าห้องอีก เพอะ! ฉันว่าคณะเรานี่ใจดีเกินไปจริง ๆ ถ้าฉันเป็นคณบดี ฉันไล่มันออกไปเลย”
ถ้าไล่เฉินเหม่ยเจินออกไปตรง ๆ มันก็คงไม่มาอยู่หออีก พอไม่เห็นก็ไม่รำคาญใจ อายุยืนขึ้นได้หลายปีเลย
“คราวนี้มันเกือบทำฉันพังยับเลยนะ” ไป๋เจียวเจียว
“ก็แกเก่งนี่นา คราวนี้ไม่โดนหลอก แถมยังได้ความดีความชอบใหญ่ด้วย!”
สวีเยว่ควงแขนไป๋เจียวเจียวอย่างอารมณ์ดี แล้วหันไปพูดกับซูม่านหลิง “ไปกัน วันนี้เรา สามคน ไปร้านอาหารกัน ฉันเลี้ยงเอง ฉลองให้วีรบุรุษของเรา!”
ยังไม่ทันให้ซูม่านหลิงตอบรับหรือปฏิเสธ สองคนก็จับแขนซูม่านหลิงลากไปเลย
เที่ยงวันเสิ่นเหิงกลับไปให้อาหารหมาแต่คนเดียว แกะหมั่นโถวใส่จานให้ไป๋โต้วโต้ว แล้วราดด้วยน้ำแกงที่ตัวเองกินเหลือ “พี่สาวเอ็งตอนนี้ยุ่งจนหัวหมุน ไม่มีเวลามาสนใจเอ็งหรอก อุตส่าห์พาเอ็งกลับมา ก็ต้องให้ฉันเลี้ยง ต่อไปเอ็งต้องสนิทกับฉันให้มาก ๆ รู้ไหม”
ไป๋โต้วโต้วกินจนหางส่ายไปมา แทบไม่เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ ไม่สนใจเขาเลย
“ชิ”