กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 รับหน้าที่ในยามคับขัน
“ที่บ้านฉันมี เดี๋ยวฉันกลับไปเอาเอง”
เสิ่นเหิงจูงไป๋โต้วโต้วที่ไม่อยากกลับบ้านกลับไป ตักข้าวสารอย่างดีขึ้นมาหนึ่งถ้วย ชั่งเนื้อครึ่งตำลึง แล้วหอบไปที่บ้านเมิ่งหงเหมย
“ของแค่นี้ต้มได้เต็มหม้อเลยนะ เธอค่อยเอาถ้วยใหญ่ ๆ มารองไว้ก็ได้”
“เราขอแค่สองถ้วยพอ ที่เหลือเก็บไว้ให้เด็กสองคนกินตอนเช้าพรุ่งนี้เถอะ”
เสิ่นเหิงรบกวนคนอื่น เขาก็ไม่อยากได้เปล่า ๆ โดยไม่ตอบแทนอะไร
“อย่างนี้จะเกรงใจได้ยังไง ทั้งข้าวสารทั้งเนื้อเลย”
“ให้เด็กน่ะ พี่เมิ่งไม่ต้องปฏิเสธหรอก เมียผมกินยากหน่อย พี่เมิ่ง ตอนทำก็ระวังหน่อยนะ”
เสิ่นเหิงให้ผลตอบแทนไปแล้ว พอพูดขออะไรก็มีน้ำหนักขึ้น