เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 ถูกย้ายมา
“ก็หนูเรียกท่านจนติดปากแล้วนี่นา พ่อบุญธรรม!”
ไป๋เจียวเจียวเรียกติดปากจริง ๆ นั่นแหละ กับการเรียกสวีหงเธอก็ปรับตัวได้ดี
พอได้ยินไป๋เจียวเจียวแก้สถานการณ์ เซี่ยงอันฉีถึงรู้สึกสบายใจ “อย่าเอาแต่พูดสิ กินกับข้าวสิ กินอีกหน่อย แม่บุญธรรมของหนูทำกับข้าวเต็มโต๊ะขนาดนี้ อย่าให้เสียของ”
ไป๋เจียวเจียวตักกับข้าวอีกคำ สวีหงก็ถามขึ้น “แล้วหนูกับแม่เลี้ยงคนเก่า ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยเหรอ”
“ไม่ติดต่อแล้วค่ะ ลูกสาวบ้านนั้นเคยแกล้งยั่วโมโหหนูถึงในบ้าน จนหนูถูกไล่ออกจากบ้าน เขาคงไม่อยากให้หนูไปยุ่งเกี่ยวกับบ้านเขาอีก เธอเองก็ไม่ติดต่อมาบ้านหนูแล้ว แบบนี้ก็ดีค่ะ”
สวีหงวิจารณ์ “ยัยคนนี้มันช่างไม่รู้จักบุญคุณจริง ๆ พ่อหนูกับพี่ ๆ เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เล็ก พอกินอิ่มก็เช็ดปากเดินจากไป”
“หนูก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องเก่า ๆ แล้วเหมือนกันค่ะ”
สวีหงพูดอย่างร้อนใจ “มันเหมือนกันตรงไหน หนูถูกไล่ออกมา จะให้กลับไปเลียแข้งเลียขาพวกเขาอีกเหรอ ดูตอนนี้สิ เรียนมหาวิทยาลัยเยี่ยนเฉิงอยู่ ไม่ได้ด้อยไปกว่าตรงไหนเลย”
ไป๋เจียวเจียวยิ้ม “หนูก็คิดแบบนั้นค่ะ ยังไงอนาคตใครก็มีทางของตัวเอง สุดท้ายแล้ว ชีวิตหนูอาจจะไม่ได้แย่กว่าพวกเขาเลย”