เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 แซวกันยกใหญ่
หวังฝูซุ่นไม่ใช้เงิน ไม่ได้แต่งเมีย ขยันทำงานตั้งแต่เช้ายันค่ำหาเงิน ๆ ๆ เสิ่นเหิงยังไม่คิดเลยว่าเขาจะเก็บเงินเก่งขนาดนั้น
พอพูดถึงท่าทีขายหน้าของหวังฝูซุ่น เสิ่นเหิงก็หัวเราะคิกคักอยู่ตรงนั้น ดูท่าเขาก็ไม่ได้ฉลาดไปกว่ากันเท่าไหร่
“โทรทัศน์ตั้งหลายเครื่อง พวกพี่ขนไปยังไง? แบกขึ้นรถไฟไปเลยเหรอ?”
“จะได้ยังไงล่ะ คิดว่าพวกเราเป็นวัวควายแบกของเหรอ? ผมมีวิธีของผมเอง ถ้าอยากรู้ คืนนี้ก็ดูผลงานตัวเองแล้วกัน”
ความสุขใหญ่ในชีวิตของเสิ่นเหิงก็คือการหยอกล้อเล่นกับไป๋เจียวเจียว พอถูกไป๋เจียวเจียวจับได้แล้วกัดไปสองที เขาก็ยอมสารภาพตามตรง “ที่นั่นก็เป็นท่าเรือเหมือนกัน เราหาเรือขนของกันที่โน่น พอขนของลงแล้วก็ต่อรถไปนครเยี่ยนเฉิง”
“เรือเหรอ? เขายอมขนให้พี่ด้วยเหรอ?”
“โทรทัศน์ไม่กี่เครื่องของเรา จะว่ากินที่ก็ไม่เชิง พวกนั้นเป็นเรือสินค้า หามุมเล็กมุมน้อยตรงไหนวางก็ได้”
“นั่นมันเรือของหลวงไม่ใช่เหรอ? เสี่ยงขนาดนั้น พวกเขาจะยอมได้ยังไง”