กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ทรัพย์สมบัติและอนาคต
ไป๋เจียวเจียวไม่ได้หวังไว้มากนัก พูดแค่ว่า “นครเยี่ยนเฉิงมันใหญ่ขนาดนั้น หายากอยู่นะ”
ไป๋ซื่อปัวพูดโง่ ๆ อยู่ข้าง ๆ ว่า “เจียวเจียว ก็เธอโตมาในนครเยี่ยนเฉิงไม่ใช่เหรอ”
พอเป็นแบบนี้ บรรยากาศที่เงียบลงอยู่แล้วก็ยิ่งกระอักกระอ่วนเข้าไปอีก
ไป๋ซื่อฉิงหยิกไป๋ซื่อปัวทีหนึ่ง 'แกนี่นะ เรื่องที่ไม่ควรพูดก็ดันพูดขึ้นมาใช่ไหม'
“ก็นับว่าแถว ๆ นครเยี่ยนเฉิงแหละ นครเยี่ยนเฉิงมันใหญ่เกินไป ที่ฉันเรียนอยู่ห่างจากตรงนั้นตั้งไกล พี่ชายสาม ฉันมาอยู่บ้านเรานานขนาดนี้แล้ว พวกเขาก็ยังไม่ติดต่อมาหาเลย คงจะเริ่มชีวิตใหม่กันไปแล้ว เราก็มีชีวิตของเรา ฉันไม่ได้คิดจะเจอพวกเขาอีก ต่อไปก็ไม่ต้องพูดถึงแล้วนะ”