เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 หนังสือแจ้งผล
ถ้าไม่ใช่เพราะไป๋ซื่อปัวกำลังป่วยออด ๆ แอด ๆ อยู่ ไป๋ซื่อไห่ก็อยากตบสักฉาดจริง ๆ
“พ่ออยู่บ้านเป็นห่วงเรื่องของแกจนสลบไปรอบหนึ่งแล้ว รีบไปตรวจที่โรงพยาบาลกับพวกฉันเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่มีอะไรก็โทรกลับไปบอกหมู่บ้านทันทีว่าไม่เป็นไร”
“พ่อสลบไปเหรอ?” ไป๋ซื่อปัวเพิ่งจะร้อนใจ “ตอนนี้พ่อไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“จะไม่เป็นไรได้ยังไง? โทรศัพท์จากหน่วยของแกโทรเข้าหน่วยผลิตของเรา หัวหน้ากองการผลิตมาบอกให้เราทำใจไว้ แทบจะพูดว่าเดี๋ยวอีกสองวันจะส่งของที่ระลึกของผู้เสียสละมาให้แล้ว”
ไป๋ซื่อไห่คิดถึงเรื่องนั้นแล้วยังเวียนหัวอยู่เลย
“พี่ใหญ่ ผมไม่เป็นไร โทรหาพ่อก่อนเถอะ”
ไป๋ซื่อปัวจะไปรู้ได้ยังไงว่าตอนนี้พ่อเขาจิตใจเปราะบางขนาดนี้
ไป๋เจียวเจียวรีบพูด “ไม่เป็นไรนะพี่ชายสาม เมื่อเช้าโทรกลับมาบอกข่าวแล้ว พ่อรู้ว่าพี่ตื่นแล้วก็ต้องสบายใจแน่ ๆ”
“ผมโทรคุยกับพ่อเองดีกว่า”