กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 แบ่งปัน
เติ้งหมิ่นเดินอ้อมไปที่หน้าต่างหลังบ้านของพวกเขา แล้วตะโกนมาจากข้างนอกว่า “เจียวเจียว น้องเขย? อยู่บ้านกันดีไหม? ไม่มีอะไรใช่ไหม?”
เติ้งหมิ่นเคาะกระจกหน้าต่างอยู่หลายที กว่าจะปลุกเสิ่นเหิงให้ตื่นได้
ตอนแรกที่ถูกปลุกให้ตื่น เขาทั้งตกใจทั้งหงุดหงิด แต่พอได้ยินเสียงเติ้งหมิ่นก็ได้แต่ขมวดคิ้ว ดึงผ้าม่านขึ้นนิดหนึ่งแล้วโผล่หน้าออกมา “พี่สะใภ้ มีอะไรหรือครับ”
“กินข้าวกันหรือยัง? พี่เอาข้าวมาให้หน่อยหนึ่ง เคาะประตูแล้วทำไมเงียบไปเลยล่ะ”
“พวกเราหลับไปครับพี่สะใภ้ เดี๋ยวผมไปเปิดประตูให้นะ”
เสิ่นเหิงลงจากเตียงเตาอุ่น ไปเปิดประตูบ้านให้เติ้งหมิ่น
เติ้งหมิ่นพูดว่า “ไปกันที่ไหนมา ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงได้เหนื่อยกันขนาดนี้”