กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 แยกกัน
เสิ่นเหิงพูดคำไหนคำนั้นมาตลอด ยิ่งเป็นคำสัญญาที่ให้กับไป๋เจียวเจียวด้วยแล้ว
พอกลางคืน ไป๋เจียวเจียวกอดแขนเสิ่นเหิงไว้ แล้วเอาหน้าถูไปถูมาเหมือนลูกแมวน้อย ยั่วจนเสิ่นเหิงคันฟันไปหมด
เขาบีบแก้มเล็กๆ ของไป๋เจียวเจียวไว้ “เธอนี่จงใจแกล้งกันใช่ไหมเนี่ย?”
ไป๋เจียวเจียวหัวเราะหึๆ ขยับตัวดันแขนเสิ่นเหิงออก แล้วมุดตัวเข้าไปนอนข้างใน เสิ่นเหิงก็ฉวยโอกาสกอดเอวเธอไว้ “เออๆๆ เธอจะทรมานฉันก็เอาเลย ถ้าฉันอัดอั้นจนเป็นบ้าแล้วเธอค่อยมานั่งเสียใจก็แล้วกัน”
เสิ่นเหิงทำอะไรไม่ได้แต่ก็ยังเอ็นดูอยู่ เขารับปากไป๋เจียวเจียวว่าจะไม่ทำเรื่องนั้น แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่ฉวยโอกาสอย่างอื่น มือที่กอดเอวอยู่ก็เลื่อนลงไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอ