เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ยายซูตายแล้ว
เสิ่นเหิงกดไป๋เจียวเจียวลงบนเตียงเตาอุ่น หนวดเคราที่เพิ่งขึ้นใหม่วันนี้ทิ่มแก้มขาวนุ่มของไป๋เจียวเจียวจนเจ็บแปลบ
เขาก้มลงเชยคางไป๋เจียวเจียวขึ้นมาจูบ มือใหญ่ข้างหนึ่งคว้ามือเล็กๆ ที่กำลังดันอกเขาไว้อย่างสะเปะสะปะ ไป๋เจียวเจียวถูกเสิ่นเหิงกดไว้แน่น สายตาค่อยๆ เปลี่ยนจากตกใจเป็นเคลิ้มหวาน
เสิ่นเหิงถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดในพริบตา แล้วรวบร่างบอบบางของไป๋เจียวเจียวเข้ามากอด “ประจำเดือนมาก็หาทางอื่นเอาแล้วกัน”
“ไม่เอานะ...” ไป๋เจียวเจียวตาพร่าหวาน ค่อยๆ เบือนหน้าไปทางอื่น
“ไม่เอาก็ต้องเอา” เสิ่นเหิงเชยคางไป๋เจียวเจียวขึ้น ตาหยีลงเล็กน้อย ราวกับนักล่าที่กำลังจ้องเหยื่อ “เชื่อฟังหน่อย”
ไป๋เจียวเจียวซุกหัวลงในอกเสิ่นเหิง น่าสงสารแต่ก็ชวนให้คนอดใจรังแกไม่ได้
…
เงินสร้างถนนส่งลงมาถึงหมู่บ้านสือหลี่แล้ว พนักงานบัญชีปรึกษากับเจิ้งซวี่ว่าใช้เงินก้อนนี้ซื้อเครื่องมือทำไร่ใหม่ไปเลยกำลังดี ใช้ตอนสร้างถนนก็ได้ เก็บไว้ใช้ตอนไถนาในฤดูใบไม้ผลิก็ได้
โอกาสดีขนาดนี้ หมู่บ้านอื่นในคอมมูนประชาชนหู่ซานอิจฉาตาร้อนกันหมด ครอบครัวไหนที่ชีวิตยังฝืดเคืองก็ฝากหัวหน้ากองการผลิตหมู่บ้านตัวเองมาถามเจิ้งซวี่ว่าต้องการแรงงานจากนอกหมู่บ้านไหม