กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 เข่าอ่อนเกินไป
ถ้าแม่หม้ายโจวรับปากว่าจะให้ นั่นก็เป็นคำพูดอย่างหนึ่ง
แต่ถ้าเธอยังดึงดันจะกำเงินก้อนนี้ไว้ มันก็ต้องมีคำพูดอีกอย่างหนึ่ง
เสิ่นเหิงเริ่มรำคาญ “เร็วๆ หน่อย ผมไม่มีเวลามามัวอยู่ตรงนี้”
แม่หม้ายโจวใช้ไม้เดิมอีก เดิมทีเธอนั่งอยู่บนเตียงเตาอุ่น ตอนนี้ลงจากเตียงมา ขาอ่อนก็ทรุดคุกเข่าลงตรงหน้าเสิ่นเหิง “เสี่ยวเหิง ก็ถือว่าทำบุญทำทานเถอะ ฉันมันแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง จะเลี้ยงลูกคนเดียวมันไม่ง่าย ตอนนี้เสี่ยวฮุยยังเล็ก ที่บ้านเราไม่มีแรงงานเลย ถ้าไม่มีเงินติดตัวไว้สักหน่อย”