กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 เป็นพ่อคน
“รีบกลับไปเถอะ มา เดี๋ยวฉันไปส่ง”
ไป๋เจียวเจียวพูดพลางจะไปล้างมือ ไป๋ซื่อฉิงถอดผ้ากันเปื้อนออก ปฏิเสธว่า “เอ๊ะ ก็เดินแค่สองก้าวเอง ยังจะมาทำเป็นของล้ำค่าอีก อย่าไปเลย ฉันเดินเองได้”
ไป๋ซื่อฉิงยืนกรานไม่ให้ไป๋เจียวเจียวไปส่ง กลับบ้านคนเดียว แต่ตามทางก็เดินระวังตัวขึ้นเยอะจริง ๆ
ตอนนี้ทุกคนไม่ต้องไปทำงาน หลี่สือชิ่งก็อยู่ที่หน่วยย่อย คุยกับคนวัยไล่เลี่ยกัน เขามีหมากรุกจีนอยู่ชุดหนึ่ง เป็นของเล่นฆ่าเวลาของผู้ชายทั้งหมู่บ้าน
พี่น้องสามคนของหลี่ซู่เซียนออกไปเดินเที่ยวกันหมด เหลือแค่หลี่ซู่เซียนกับแม่หลี่อยู่บ้านเด็ดข้าวโพด