กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 โจวฝู่คุนพังทลาย
พอหวังฝูซุ่นพูดจบ ไป๋เจียวเจียวก็ตวัดสายตามองเสิ่นเหิงทันที
เสิ่นเหิงกลืนน้ำลาย “อายุตั้งเท่าไรแล้ว ยังจะมาเล่นแบบนี้อีก”
แบบนี้ไป๋เจียวเจียวถึงพอใจ “ฉันจะออกไปช่วยพี่สะใภ้ทำกับข้าว เสี่ยวหวัง เธออยู่กินข้าวเป็นเพื่อนกันด้วยสิ”
“ไม่ดีกว่าพี่สะใภ้ แม่ผมยังรออยู่ที่บ้าน ผมคุยกับพี่เหิงสักหน่อยแล้วจะกลับ”
พอไป๋เจียวเจียวออกไป หวังฝูซุ่นก็นั่งลงที่ขอบเตียงเตาอุ่น มองเสิ่นเหิง “นี่ งั้นเราก็ปล่อยมันไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ”
เสิ่นเหิงรำคาญจนใช้ลิ้นดุนฟันกราม โบกมือเรียกหวังฝูซุ่นให้เอียงหูเข้ามา “นายไปหาตงจื่อ เอาไปวางไว้ที่บ้านโจวฝู่คุนหน่อย...”