กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 ความจริงของเรื่อง
เสิ่นเหิงพูดต่อ “ตอนขากลับลมแรงมาก เรือแล่นไม่ราบรื่น มีคนเห็นว่ามีอะไรบางอย่างตามอยู่ท้ายเรือ พวกเขาบอกว่าดวงผมมันมีเคราะห์ มีอะไรในทะเลไม่อยากให้ผมกลับไป ถ้าไม่ทิ้งผมไว้ คนทั้งเรือก็ออกไปไม่ได้”
นี่เป็นเรื่องเล่าของชาวบ้านบนทะเล ไป๋เจียวเจียวไม่เคยได้ยินมาตั้งแต่เด็ก แต่พอเสิ่นเหิงเล่า คนอื่นก็เข้าใจกันหมด
“แล้วพวกเขาก็โยนคุณลงจากเรือ?”
แค่นี้ก็อธิบายได้ว่าทำไมลูกเรือทั้งหมดถึงพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเสิ่นเหิงตกเรือเอง
พวกเขาไม่ได้กำลังปกป้องใคร เพราะพวกเขาล้วนเป็นคนลงมือ
ไป๋เจียวเจียวได้ยินเหตุผลที่ฟังแล้วขำไม่ออก ก็กำหมัดทั้งสองข้างแน่น