กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 กลับไปนอนบ้านแม่
“ใช่เลย ถ้าคราวนี้ปล่อยเธอไปง่าย ๆ เธอก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ ครั้งหน้าจะทำอะไรอีกก็ไม่มีใครรู้”
“ไอ้พวกที่จิตใจไม่รู้จักบุญคุณแบบนี้ ควรทำเหมือนเมื่อหลายปีก่อน ให้มันไปอยู่คอกหมูคอกวัวให้รู้สำนึกให้ดี! ความคิดมันต้องมีปัญหาแน่ ๆ ปล่อยไว้ในหมู่บ้านเราก็เป็นภัย”
ทุกคนพูดจ้อกันไปมา หลิวอิ่งถูกทุกคนรุมประณาม ตัวสั่นด้วยความกลัว
“ไม่นะ ไม่นะ...”
หลิวอิ่งมาอยู่หมู่บ้านสือหลี่ตั้งหลายปี เห็นกับตาว่าพวกที่ถูกส่งลงมาอยู่ในหมู่บ้านใช้ชีวิตกันยังไง ปีที่แล้วเพิ่งเริ่มได้รับการล้างมลทิน บางคนยังไม่ได้กลับบ้านเลยด้วยซ้ำ