เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 โรงงานเชือกแห
ทั้งคู่เข้านอนทั้งที่ยังห่วงกันอยู่ พอวันรุ่งขึ้นไป๋เจียวเจียวไปส่งเสิ่นเหิงขึ้นเรือ ใจก็เต้นแรงจนแทบจะกระโดดออกมาจากปาก
ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้ไป แต่เป็นความตื่นเต้นแปลก ๆ ที่บอกไม่ถูก เหมือนกับว่าจะไม่ได้เจอกันอีกเลย
“พี่เหิง พี่เหิงลงมา!”
ความไม่สบายใจที่หนักอึ้งแบบนี้ทำให้ไป๋เจียวเจียวสนใจอะไรไม่ได้อีกแล้ว คนอื่น ๆ ต่างหัวเราะเยาะเธอ เสิ่นเหิงขึ้นไปยืนบนดาดฟ้าเรือแล้ว เขาโบกมือให้ไป๋เจียวเจียวเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องห่วง
“พี่เหิง!”
เรือค่อย ๆ ลอยห่างออกไป ไป๋เจียวเจียวทำอะไรไม่ได้เลย
เจิ้งซวี่เดินเข้ามาตบไหล่เธอ “ไม่ต้องห่วงมากขนาดนั้นหรอก พอถึงช่วงไหว้เจ้าเล็กก่อนตรุษจีน เขาก็กลับมาแล้ว”
ไป๋เจียวเจียวจะห่วงยังไงก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ “อืม” ออกมาเบา ๆ