กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 นายนี่มันหน้าด้านจริง ๆ
ขากลับบ้าน เสิ่นเหิงจับมือไป๋เจียวเจียวไว้ อาศัยแสงดาวกับฤทธิ์เหล้า อารมณ์เบิกบานสุด ๆ “ดูพ่อตาสิ ดีใจขนาดนั้น หน้าแก่ ๆ เปื้อนน้ำตาหมดแล้ว”
“ทำไมประโยคนี้ไม่ไปพูดต่อหน้าพ่อฉันล่ะ” ไป๋เจียวเจียวบีบฝ่ามือเสิ่นเหิงเบา ๆ
“อยากให้ฉันพูดต่อหน้าแกจริง ๆ เหรอ? งั้นคราวหน้าฉันพูดจริง ๆ นะ! ฉันจะบอกว่าแกใช้ให้ฉันพูด”
“พี่เหิง!”
สองคนหยอกกันไปหยอกกันมาจนถึงบ้าน แต่กลับเห็นมีคนนั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตู
“ซุ่นจื่อ?”
“เอ่อ พี่เหิง พวกพี่ไปไหนกันมา?”
หวังฝูซุ่นเห็นสองคนกลับมา รีบลุกขึ้นยืน “โอ๊ย โอ๊ย เท้าฉันชาจนตายแล้ว”
“นายมาทำไมเนี่ย?” เสิ่นเหิงพูดพลางเปิดประตูใหญ่ เชิญหวังฝูซุ่นเข้าไปนั่ง