กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 คำตำหนิกับคำชม
ตอนนี้โรคพิษสุนัขบ้าถูกเล่าจนเป็นเรื่องเหลือเชื่อ อย่างตาแดง เลียนแบบเสียงหมาเห่า อาการกัดคน ก็แต่งขึ้นมาจนเหมือนจริง
ถึงแม้ไป๋เจียวเจียวจะพิงเสิ่นเหิงแล้วสบาย แต่ทำแบบนี้ต่อหน้าคนเยอะ ๆ ก็ดูไม่ดี เธอจึงปัดมือเสิ่นเหิงที่พาดอยู่บนไหล่ตัวเองออก
“แกนี่นะ ฉันอุตส่าห์เป็นห่วงเธออยู่”
เสิ่นเหิงบีบเอวไป๋เจียวเจียวหนึ่งที ถูกไป๋เจียวเจียวถลึงตาใส่แวบหนึ่ง ก็พอใจแล้ว
อวี๋เหวินหลี่กับหลิวอิ่งมีการศึกษาสูง คำสารภาพผิดของสองคนนั้นเลือกใช้ถ้อยคำหรูหรา เล่นเอาชาวบ้านหลงกันไปหมด แต่จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่คำขวัญลม ๆ แล้ง ๆ จะให้ลึกซึ้งก็ไม่ใช่ จะให้มีความหมายสักนิดก็ไม่มี