กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 เกิดมาให้คนเอ็นดู
เสิ่นเหิงเชื่อฟังเดินออกจากห้องอย่างว่าง่าย ปิดประตูให้ด้วย แล้วตักน้ำเย็นจากบ่อขึ้นมาเช็ดตัว
เกี่ยวข้าวสาลีมาทั้งวัน เศษรวงปลิวมาเกาะตัวเสิ่นเหิงเต็มไปหมด คันยุบยิบไปทั้งตัว
เสิ่นเหิงก็แค่ล้าง ๆ เช็ด ๆ อาบเร็วมาก แต่ไป๋เจียวเจียวละเอียดกว่ากันเยอะ
ในห้องมีเสียงน้ำสาด เสิ่นเหิงก็พิงหลังกับประตูรออยู่ข้างนอก
เขากอดอกเงยหน้ามองพระจันทร์ พระจันทร์เป็นเสี้ยวโค้งเหมือนตาของไป๋เจียวเจียวตอนยิ้ม
เสิ่นเหิงลูบมุมปากตัวเองที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ยกขึ้นอีกแล้ว ส่ายหัว
ผีเข้าจริง ๆ เขาหลงคนคนหนึ่งได้ลึกขนาดนี้เลยเหรอ
แค่ว่าความรู้สึกแบบนี้ทำให้ใจเขาสดชื่น
“พี่เหิง ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว”