กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 231 จ้าวเยี่ยนหลี่กับซูหว่าน (if-8)
จี้หลาน: “อย่าหาว่าแม่พูดแปลกเลย แม่บางครั้งก็สงสารลูกเหมือนกัน เรื่องที่ต้องทำมันเยอะขนาดนั้น ต้องรับผิดชอบการเรียน ต้องเข้าบริษัทกับพ่อไปจัดการงาน หาประสบการณ์ บางครั้งแม่ก็กลัวว่าลูกจะแบกความรับผิดชอบไว้มากเกินไปจนเหนื่อย แต่ต่อให้แม่สงสารลูก แม่ก็ปล่อยให้ลูกวางมันลงไม่ได้”
“พ่อของลูกพูดถูกแล้ว ต่อไปไม่ว่าบ้านหรือนอกบ้านก็ต้องส่งต่อมาอยู่ในมือลูก ถ้าจะให้ความรุ่งเรืองของตระกูลดำเนินต่อไป ให้เครือบริษัทยั่งยืน ในฐานะบุตรชายคนโตและเป็นทายาทสืบทอดในอนาคต ลูกต้องแบกภาระที่หนักและหนทางที่ยาวไกล นี่คือภาระที่ลูกต้องแบกรับ”