เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 229 ตอนพิเศษ จ้าวเยี่ยนหลี่กับซูหว่าน (if-6)
ตอนนี้พอหวนกลับไปคิด อาจเป็นเพราะเขาไม่เคยคิดจะกินอมยิ้มแท่งนั้นเลย
อยากเก็บมันไว้เรื่อย ๆ เก็บไว้ ทุกครั้งที่เปิดลิ้นชักก็จะได้เห็น แล้วก็นึกถึงเด็กสาวน่ารักคนนั้น
เด็กสาวมีดวงตากลมโตคู่หนึ่ง ยามยิ้มดวงตาจะโค้งลงอย่างขี้อาย
จริง ๆ ตอนเรียนมัธยมต้น เขาเคยไปหนานวานกับครอบครัวและได้กลับมาพักที่โรงแรมนั้นอีกครั้ง เขาอาศัยความจำเดินไปตามถนนสายนั้นอีกครั้ง พยายามจะเจอเด็กสาวคนนั้นให้ได้อีก
ไม่ได้คิดอะไรอื่น แค่อยากรู้ว่าเธอโตขึ้นแค่ไหนแล้ว อาการติดอ่างดีขึ้นหรือยัง
เขาไม่ได้เจอเธออีก
ประตูใหญ่บ้านเธอปิดสนิท เงียบสงบ
เรื่องนี้ผ่านไปสิบปีแล้ว ความทรงจำไม่รู้ซ่อนอยู่มุมไหนของใจหรือสมอง เขาใช้ชีวิตในโลกของตัวเอง เรียนหนังสือ เติบโต และลืมเธอไปแล้ว
แต่วันนี้ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ก็คิดขึ้นมาอีก