กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 204 จ้าวลั่วหนิง & เหยียนซวี่ชิง 29
คืนนั้นจ้าวลั่วหนิงเมาอีกตามคาด ทุกคนชินกันแล้ว เสิ่นสวินบอกเหยียนซวี่ชิง “ข้างบนมีห้อง ห้องที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ นายพาเธอไปพักเถอะ ไม่อย่างนั้นเธอกรีดร้องถึงกลางดึกแน่”
เหยียนซวี่ชิงจึงประคองจ้าวลั่วหนิงขึ้นไปข้างบน เข้าห้องแล้วพาเธอไปที่เตียง
จ้าวลั่วหนิงกอดผ้าห่มมุดไปนั่งใต้เตียง พูดจ้อไม่หยุด เป็นครั้งคราวก็ตะโกนเหมือนคนเสียสติ
แม้แต่คนข้างล่างก็ยังได้ยิน ตอนนั้นข้างล่างเงียบลงมากแล้ว เจียงชิงหลินหัวเราะ “ถ้าไม่รู้มาก่อนคงคิดว่าสองคนทะเลาะกัน”
ซ่งสืออวิ่นเสริม “ศาสตราจารย์เหยียนก็ต้องกล้าสิ พี่ชายแท้ ๆ ของเธอยังอยู่ตรงนี้เลย”
จ้าวเยี่ยนหลี่ลงมาจากข้างบน เพิ่งอุ้มหยวนเป่าไปนอนที่ห้อง ได้ยินทุกคนแซว เขาก็ไม่สะทกสะท้าน
เหยียนซวี่ชิงเอาผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นมาเช็ดหน้าให้จ้าวลั่วหนิง อุ้มเธอกลับไปบนเตียง เธอว่านอนสอนง่ายให้เขาเช็ด พอเขาไปแล้วเธอก็มุดกลับไปใต้เตียงอีก
เหยียนซวี่ชิงอดยิ้มอย่างจนใจไม่ได้ จึงนั่งเป็นเพื่อนเธอสักครู่ จัดผมให้เธอ เธอกลับสงบลง
เขาพูดอย่างอ่อนโยน “นอนได้แล้วนะ”