เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 202 ตอนพิเศษ จ้าวลั่วหนิงกับเหยียนซวี่ชิง
เหยียนซวี่ชิงลูบผมที่ฟูตั้งของเธอให้เรียบ “ขอโทษนะ ต่อไปฉันจะไม่หิ้วเธอแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่เหมาะจะออกไปข้างนอกจริง ๆ ถ้าจะออกก็ต้องรอให้ฝนเบาลงก่อน”
ฝนตกหนักขนาดนี้ ออกไปไม่ถึงนาทีก็เปียกทั้งตัวแล้ว
จ้าวลั่วหนิงจึงกลับไปนอนคว่ำที่หน้าต่างบานใหญ่ “งั้นต้องรอถึงเมื่อไรกัน น้ำไหลซู่ ๆ แบบนี้ สรุปจะตกถึงเมื่อไร”
เหยียนซวี่ชิงเบี่ยงความสนใจเธอ “ฉันเล่นเกมเป็นเพื่อนเธอสักพักก่อนดีไหม เล่นสักตาอาจจะเบาลง”
จ้าวลั่วหนิงจึงสงบลง ทั้งสองเล่นจบหนึ่งตาก็พบว่าฝนเบาลงจริง ๆ
เหยียนซวี่ชิงหยิบเสื้อโค้ทมาให้เธอใส่ เดิมอากาศก็เย็นอยู่แล้ว พอฝนตกยิ่งเย็นขึ้นอีก
ทั้งสองนั่งลิฟต์ออกทางประตูหลัง ต่างคนต่างถือร่มใหญ่ ฝนกระทบร่มดังแปะ ๆ
จ้าวลั่วหนิงเดิน ๆ อยู่ก็จะจับมือเขา แบบนั้นน้ำก็จะสาดมาโดนแขนเธอ
เหยียนซวี่ชิง “ถึงแล้วค่อยจับ ตอนนี้เดินดี ๆ ก่อน”