กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 169 ฉันชอบที่พวกเราเป็นแบบนี้
คนเราล้วนต้องตาย แต่เมื่อตายแล้วจะเหลืออะไรไว้บนโลกได้บ้าง
สิ่งที่พูดถึงกันตามธรรมเนียมที่สุดก็คือลูกหลาน
สวี่หมิงเทียนนึกถึงซูหว่านที่ทุกปีจะกลับไปเซ่นไหว้ซูจิ่นรุ่ยกับซูซ่งอันที่หนานวาน
ตอนนั้นที่พวกเขานำซูหว่านไปยกให้เป็นบุตรบุญธรรม ก็เพราะทั้งคู่ไม่มีลูก
ที่ซูจิ่นรุ่ยมีลูกไม่ได้เป็นเพราะช่วยซูจิ่นอวิ๋นไว้ ส่วนซูซ่งอันก็เป็นเด็กกำพร้า
ซูจิ่นอวิ๋นเพื่อชดเชย จึงนำลูกสาวคนเล็กไปยกให้เป็นบุตรบุญธรรมของน้องสาว ให้ทั้งคู่มีทายาทสืบสกุล