กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 162 อายุปูนนี้แล้วเข้มแข็งหน่อย
จ้าวลั่วหนิงปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนในชุดราตรีเกาะอกสีทองอร่ามดั่งแสงตะวันลับฟ้า ผิวขาวพริ้มสวย
ผมยาวดัดลอนได้รับการจัดแต่งอย่างประณีต ถักเป็นเปียผมแล้วม้วนไว้ด้านหลังศีรษะ สวมสร้อยคอและต่างหูเพชร
ชุดราตรีฝังอัญมณีเพชรเม็ดเล็ก เมื่อเธอก้าวเดินอ้อยสร้อยในรองเท้าส้นสูง แสงระยิบระยับก็เต้นวูบวาบ
เธอยิ้มบาง ๆ ทักทายทุกคน
ทำให้ทุกคนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ คุณหนูใหญ่ที่งดงามอ่อนหวานขนาดนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน
พอเธอเปิดปาก ฟิลเตอร์ก็แตกกระจาย
จ้าวลั่วหนิงตะโกนเรียกซูหว่านกับคนอื่น ๆ ว่า “พี่สะใภ้ หยวนเป่า”
ซูหว่านหัวเราะพรืด
จ้าวเยี่ยนหลี่มองน้องสาวเงียบ ๆ ถอนหายใจในใจ วางท่าได้ไม่ถึงสามวินาที