กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 147 แย่งกอด
ใต้แสงไฟสีเหลืองอบอุ่น ขอบโต๊ะเขียนหนังสือสะท้อนเงาร่างที่พันเกี่ยวกันอยู่ แล้วเงายังทอดลงไปบนพื้น
บางจังหวะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บางจังหวะรุนแรงราวกับกิ่งดอกไม้ในสายลมไต้ฝุ่น
เสียงครางแผ่วเบาและลมหายใจหนัก ๆ ลอยอยู่ในอากาศ
ผ่านไปครู่ใหญ่ มือใหญ่คู่หนึ่งคว้าเอวบางนุ่มของซูหว่าน เธอจึงพลิกตัวไปยันขอบโต๊ะเขียนหนังสือ
ชายหนุ่มโอบเธอจากด้านหลัง จังหวะผ่อนสลับหนักแน่น ก้มศีรษะซุกซบตรงซอกคอเธอแล้วจูบ รู้สึกว่าวันนี้เธอต่างไปเล็กน้อย
กล้าและริเริ่มกว่าที่ผ่านมาหลายเท่า
เขาชอบมาก