กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 145 ลูกสาว
ซ่งสืออวิ่นไปที่เคาน์เตอร์น้ำชงน้ำอุ่นสองแก้วถือกลับมา “ดื่มน้ำก่อนหน่อย”
ปกติแล้วที่บ้านมีเพียงเขาคนเดียว น้าพี่เลี้ยงเด็กที่จ้างมาไม่ได้พักค้างคืน มาทำความสะอาดและทำอาหารแค่ตอนกลางวัน
หลิ่วเนี่ยนดื่มน้ำลงไปครึ่งแก้วอย่างรวดเร็วแล้วยื่นแก้วให้เขา ซ่งสืออวิ่นเห็นเธอแบะขาสองข้างออก ครึ่งตัวบนนอนคว่ำอย่างอ่อนนุ่มอยู่บนโซฟา ผมยาวที่ปล่อยสยายปกปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งของเธอไว้
เผยให้เห็นเพียงดวงตารูปอัลมอนด์คู่สวยเท่านั้น
ทั้งสองคุยกันสักพัก เขาก็ยื่นมือไปปัดเส้นผมของเธอไปข้างหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ บีบใบหูเธอเบา ๆ แล้วนวดติ่งหู
เขาพูดถึงการแสดงรอบแรกของการทัวร์ของคณะเต้นของพวกเธอ “ที่เมืองหลิงเฉิงใช่ไหม”
หลิ่วเนี่ยนยิ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัดว่าเป็นยิ้มแบบชอบเผือก แล้วพูดว่า “ไม่รู้ว่าตอนนั้นคุณเสิ่นจะอยู่เมืองหลิงเฉิงหรือเปล่า เชิญเขามาดูได้ แล้วก็นัดคุณผู้หญิงเหยียนอีมาด้วย แบบนี้ก็กลายเป็นการออกเดตอีกครั้งไม่ใช่หรือ”
ปลายนิ้วของซ่งสืออวิ่นเลื่อนมาที่ปลายจมูกเธอแล้วแตะเบา ๆ “ฉันจะถามเขาให้”
พูดจบ จูบก็ตกลงที่มุมปากของเธอ