ตอนที่ 133 อยู่เป็นเพื่อนทำงานล่วงเวลา

ตอนที่ 133 อยู่เป็นเพื่อนทำงานล่วงเวลา

จ้าวเยี่ยนหลี่ผลักประตูห้องทำงานเข้ามา ก็เห็นเธอนอนเอนอยู่บนโซฟา มีหนังสือกางอยู่บนอก กำลังหลับอยู่

เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เธอสวมชุดเดรสเชิ้ตสีเหลืองขมิ้น ความยาวแค่เข่า เผยเรียวขาเรียวยาวช่วงหนึ่ง เท้าสวมรองเท้าส้นแบน

จ้าวเยี่ยนหลี่ให้เฉิงจินสั่งอาหารเย็น พร้อมสั่งกับข้าวไม่กี่อย่างที่ซูหว่านชอบกิน

ประตูปิดลง เขาลดเสียงฝีเท้าลง เดินมาที่ราวแขวนเสื้อ แขวนเสื้อสูทที่ถอดออกไว้ให้เรียบร้อย แล้วจึงมาที่โซฟา นั่งลงเบา ๆ

จ้องมองใบหน้ายามหลับของเธออยู่ครู่หนึ่ง แล้วกวาดตามองมันฝรั่งทอดที่กินเหลือบนโต๊ะกับกาแฟที่เหลือครึ่งแก้ว

เขาเผยรอยยิ้มจาง ๆ อย่างระมัดระวังหยิบหนังสือบนอกเธอออกไป เห็นเธอไม่มีปฏิกิริยาอะไร เขาก็จะอุ้มเธอไปห้องพัก

ซูหว่านลืมตาขึ้น

สายตาสองคนประสานกัน

ซูหว่านกะพริบตา เผยรอยยิ้มหวาน “คุณกลับมาแล้ว”