กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 127 พวกเราเข้ากันไม่ได้
ตอนเย็นห้าโมงเลิกงานตรงเวลา ซูหว่านเก็บกระเป๋าแล้วไปที่ลานจอดรถเพื่อขับรถ
พอถึงร้านอาหารที่นัดไว้ หลิ่วเนี่ยนกับซูหมิงเซี่ยยังไม่มา เธอจึงขอห้องวีไอพีกึ่งปิดสนิทก่อน แล้วสั่งอาหารไปสองสามอย่าง
หลิ่วเนี่ยนมาก่อนซูหมิงเซี่ย หลิ่วเนี่ยนบอกว่าเหมือนเห็นเสิ่นสวินที่ลานจอดรถ แต่เห็นแค่ครึ่งตัว มองไม่ชัด จึงไม่แน่ใจ
พอซูหมิงเซี่ยมาถึง ซูหว่านกับหลิ่วเนี่ยนก็จ้องเท้าเขาเป็นตาเดียว ซูหมิงเซี่ยจึงเดินให้ทั้งสองดูอีกรอบ “ฟื้นตัวได้ดี ตอนนี้เดินปกติได้แล้ว ขอแค่อย่าเกร็งแรงหรือเดินนานเกินไปก็พอ”