เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 108 ก็คือพี่สะใภ้นั่นแหละ
หลังกลับมาทำงาน ซูหว่านกับจ้าวเยี่ยนหลี่ก็กลับไปใช้ชีวิตเป็นระเบียบเหมือนเดิม เธอเข้างานเก้าโมงเลิกงานห้าโมง เขาออกแต่เช้ากลับดึก
มีรายการสายวัฒนธรรมติดต่อช่างของซูหว่านให้ไปออกรายการ ทางรายการสนใจการบูรณะคัมภีร์โบราณ ส่วนฝีมือและค่าประสบการณ์บูรณะคัมภีร์โบราณของหวังหยวนถือเป็นหัวแถวในวงการ
วันที่บันทึกรายการ ซูหว่านในฐานะลูกศิษย์ก็ได้ออกกล้องด้วย ผู้กำกับเห็นเธอหน้าตาสะสวย อีกทั้งได้ยินว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านการบูรณะมาก จึงสัมภาษณ์เธอเป็นพิเศษ
ตอนแรกซูหว่านรู้สึกเก้ ๆ กัง ๆ ต่อหน้ากล้อง แต่พอพูดถึงสาขาวิชาของตัวเองก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
วันนี้ยุ่งจนถึงค่ำถึงได้เลิกงาน จ้าวเยี่ยนหลี่ไปรับเธอ เห็นเธอแค่สวมเสื้อคลุมหลวม ๆ เดินลงมาจากบันได กระดุมก็ไม่ได้ติด เขาจึงแก้ผ้าพันคอของตัวเองออกมาพันให้เธอ
ซูหว่านกินข้าวตอนเย็นไปแล้ว แต่ตอนนี้หิวอีก ขณะขึ้นรถก็บอกว่าอยากกินบะหมี่หอยขม
จ้าวเยี่ยนหลี่มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “กินข้างนอก หรือให้ป้าฮวาต้มให้”
ซูหว่าน: “ให้ป้าฮวาต้มดีกว่า บอกเธอตอนนี้ กลับไปก็น่าจะพอดี”
หลังจาก “งอแง” กับเขาที่เมืองไห่เฉิงครั้งหนึ่ง เธอก็อยากกินอะไรก็กิน อยากดื่มอะไรก็ดื่ม แต่ก็ไม่ถึงกับเกินเลย รู้จักประมาณตัวเองอยู่