ตอนที่ 106 น้อยใจ

ตอนที่ 106 น้อยใจ

หลิ่วเนี่ยนกับจ้าวลั่วหนิงเล่นวอลเลย์บอลได้พักหนึ่งก็กลับมาฝั่งซูหว่านพวกเขา

ซูหว่านก้าวเข้าไปในคลื่นทะเลเล่นน้ำ มือหนึ่งจับกระโปรง อีกมือเกาะแขนจ้าวเยี่ยนหลี่ พอเห็นเปลือกหอยสวย ๆ เธอก็ปล่อยเขา ก้มลงไปเก็บ

จ้าวเยี่ยนหลี่งอแขนไว้เล็กน้อยตลอดเวลา เพื่อให้เธอเกาะพยุงได้ทุกเมื่อ พร้อมทั้งช่วยถือเปลือกหอยไปด้วย

ทั้งกลุ่มเดินกันอย่างสบายอารมณ์ แล้วเดินเล่นไปยังร้านเหล้ากลางแจ้งใกล้ ๆ ที่ชั้นสามฝั่งหันหน้าออกทะเล จิบเหล้าเล็กน้อยชมจันทร์

วงดนตรีของร้านเหล้าเริ่มบรรเลงเพลงเก่าเพลงหนึ่ง “วันเดอร์ฟูล ทูไนต์”

กีตาร์ไฟฟ้าแบบคลาสสิก พร้อมเสียงคลื่นทะเล กลิ่นลมทะเล ให้ความรู้สึกสบายใจและโรแมนติก

นักร้องนำยังหนุ่ม อ่อนโยนเรียบร้อย การออกเสียงภาษาอังกฤษมีเอกลักษณ์ของตัวเอง แต่เสียงกลับราวกับติดความอิสระของลมทะเลมาด้วย และมีเสน่ห์เฉพาะตัว

ซูหว่านอัดวิดีโอ เลื่อนเลนส์โทรศัพท์ ไม่นานใบหน้าหล่อเหลาของชายคนนั้นก็ติดอยู่ในเฟรมด้วย

ซูหว่านตาหรี่โค้งยิ้ม เขาจึงยกยิ้มบาง ๆ แววตาหลังแว่นกรอบทองกว้างใหญ่ลึกสุดหยั่งราวกับทะเลเบื้องหลังเขา