เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 101 รบกวนคุกคาม
วันหยุดสุดสัปดาห์ จ้าวลั่วหนิงมาอ่าวชิงสุ่ยหา ซูหว่านเล่น ซูหว่านรู้ว่าเธอเฝ้าคิดถึงการได้ขับซูเปอร์คาร์ของตัวเอง จึงยื่นกุญแจรถให้อย่างใจกว้าง “ไปสนุกเถอะ”
จ้าวลั่วหนิงร้องว้าวแล้วกอดเธอกระโดดไปมา ก่อนวิ่งตรงไปโรงจอดรถ พอนั่งเข้าไปในรถแล้ว เธอเหยียบคันเร่งดังสนั่นอยู่ในโรงจอดรถเลย จนเพดานโรงจอดรถสั่นสะเทือน
จ้าวเยี่ยนหลี่อยู่ในห้องหนังสือ ได้ยินเสียงจึงเดินมาที่ระเบียงมองดู แล้วจ้าวลั่วหนิงก็ถูกดุยกใหญ่
ซูหว่านยืนมองอยู่ข้าง ๆ เงียบไม่พูด ทั้งที่ไม่ได้เป็นคนทำ แต่ก็รู้สึกผิดชอบชั่วดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทำตัวว่าง่ายและขลาด ๆ
จ้าวเยี่ยนหลี่ดุจนถึงที่สุดก็คว้ากุญแจรถคืนไปเลย “ห้ามขับ”
จ้าวลั่วหนิงทำหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจมองพี่สะใภ้แท้ ๆ ทันที “พี่สะใภ้ พี่พูดอะไรหน่อยสิ นี่รถของพี่ พี่ต้องเป็นคนตัดสิน”
ซูหว่านสบตากับผู้ชายคนนั้น คำที่จะพูดก็กลืนกลับไป แล้วบอกจ้าวลั่วหนิง “งั้นพวกเรายังไม่ขับก่อนดีไหม เราไปเล่นอย่างอื่นกัน”
จ้าวลั่วหนิงร้องโอดครวญแล้วฟุบลงกับกำแพงทันที ร้องทุกข์ทั้งที่ไม่มีน้ำตา “พวกพี่แกล้งฉัน!”
ซูหว่านยิ้มไม่ออกร้องไห้ไม่ออก “นี่มันจะนับเป็นการแกล้งได้ยังไง”