ตอนที่ 87 ถูกตี

ตอนที่ 87 ถูกตี

ทั้งสองคนไม่ได้เจอกันมาสิบกว่าวัน

ซูหว่านคิดถึงเขามาก เขาก็คิดถึงเธอมากเช่นกัน

เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงของเขา ภายใต้ความปรารถนาอันเร่งร้อนของเขา เธอยังเหลือสติอยู่เพียงเสี้ยว

“ถ้าสักพักลั่วหนิงตื่นมาแล้วหาฉันจะทำยังไง”

แผ่นหลังของจ้าวเยี่ยนหลี่ตึงแน่น กล้ามเนื้อปูดโปน เสียงแหบจนแทบพูดไม่ออก เขาพูดว่า “ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน พวกเรา......”

ในที่สุด......

เขาหอบหายใจ ซูหว่านกอดคอเขา ราวกับดอกเหมยในลานบ้านที่ถูกลมพัดจนไหวเอน

แล้วยังไม่เพียงเท่านั้น นิ้วมือของเธอสอดผ่านเส้นผมสั้นหยาบของเขา ปลายนิ้วไล่ผ่านไหล่และแผ่นหลังที่ตึงแน่นของเขา ไม่นานนักก็ทิ้งรอยแดงเป็นทาง ๆ ไว้

เสื้อผ้ากระจัดกระจายเต็มพื้น