กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 80 คุณคิดถึงผมไหม
เนกไทมัดมือทั้งสองข้างของซูหว่านไว้
เมื่อตัณหาถูกปลดปล่อยและได้รับการเติมเต็ม สีหน้าของจ้าวเยี่ยนหลี่ก็ดีมากเช่นกัน ดวงตาคมชัดลึกซึ้ง ริมฝีปากบางแดงระเรื่อ
เพียงแต่ตรงอกและแผ่นหลังมีรอยข่วนอยู่หลายรอย โดยเฉพาะตรงระหว่างลำคอกับกระดูกไหปลาร้าเห็นชัดที่สุด
เป็นรอยที่ซูหว่านเผลอข่วนตอนที่เขาคลุ้มคลั่ง สามรอยนิ้ว เรียงชัดเจนและแดงเรื่อทุกเส้น
“หว่านหว่าน เธอคิดถึงฉันไหม”
เขาก้มลงจูบริมฝีปากเธอ เสียงต่ำพร่าและเซ็กซี่ ไม่รอให้เธอตอบ เขาก็พูดต่อ “ฉันคิดถึงเธอมาก”
เมื่อมือขยับไม่ได้ ซูหว่านพบว่าความรู้สึกสัมผัสยิ่งไวขึ้น
เขาบอกว่าเขาคิดถึงเธอ