ตอนที่ 65 ช่วยถอดแว่นให้ผมหน่อย

ตอนที่ 65 ช่วยถอดแว่นให้ผมหน่อย

หลังอาหารเย็น จ้าวเยี่ยนหลี่กินของหวานน้ำไปหนึ่งถ้วย

ปกติเขาไม่ชอบของหวาน เหตุผลครึ่งหนึ่งคือต้องรักษาสติให้ปลอดโปร่ง กินของหวานแล้วสมองจะตอบสนองช้าลง

คนอื่นอาจมองไม่ออก แต่ตัวเขาเองรู้สึกได้ชัดเจน

ตอนนี้กินของหวานน้ำเข้าไป เขาก็เริ่มมีอาการบ้าง

ดีว่าตอนนี้ไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องใช้สมาธิสูงมากให้เขาทำ

ทว่าเมื่อมองภรรยาตัวเล็กที่นั่งตรงข้ามกำลังตักกินช้า ๆ ทีละช้อน ๆ ความปรารถนาในใจเขาก็ผุดขึ้นทั่วกาย

ซูหว่านมองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว พลางหาคำคุย “ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาหิมะจะหยุดหรือยัง”

จ้าวเยี่ยนหลี่: “พรุ่งนี้ก็รู้เอง”

เอาเถอะ ไม่มีอะไรผิด