กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 27 ก็น่ารักดี
“ขึ้นรถผมเถอะ”
จ้าวเยี่ยนหลี่เห็นเธอจะวิ่งหายไปเหมือนลมพัดอีกครั้ง จึงเอ่ยขึ้นก่อน
ซูหว่านหยุดฝีเท้า “ได้”
สีหน้าทำตัวว่าง่าย ไม่รีบร้อนแล้ว
ตามเขาไปขึ้นรถ
จากอ่าวชิงสุ่ยถึงหอสมุดเมืองหลวง ขับรถสิบนาทีก็ถึง
จ้าวเยี่ยนหลี่พูดถึงเรื่องรถ “ป้าฮวาบอกว่าคุณยังไม่มีใบขับขี่ ว่างเมื่อไรไปสอบเถอะ”
เขาจะได้ซื้อรถให้เธอด้วย
ถึงเธอจะชอบขี่รถไฟหัวกระสุนไฟฟ้า แต่รถไฟหัวกระสุนไฟฟ้าก็ใช้กับระยะไกลไม่ได้ ถ้าเจอเหตุฉุกเฉินบางอย่างก็ยังต้องพึ่งรถยนต์