ตอนที่ 443 ใจร้อนรนดั่งลูกธนู

ตอนที่ 443 ใจร้อนรนดั่งลูกธนู

ถังเจาปี๋มองส่งท่านยายออกจากตำหนักเฟิ่งหยาง

เรื่องของมารดา ตอนนี้นางรู้แล้ว ก็รู้สึกว่ามารดาของนางนั้นกล้าหาญมาก

แต่หากเรื่องของมารดาถูกนำไปป่าวประกาศ มารดาก็จะถูกผู้คนในโลกหล้าชี้นิ้วนินทา

ถังเจาปี๋นึกถึงบิดาในนามของตนเองคนนั้น

คาดว่าบิดาก็คงจะโกรธจนควันออกเจ็ดทวารเช่นกัน

ช่วงบ่าย หลิงกู่หรงกลับมาที่ตำหนักเฟิ่งหยาง

เขาถามนางกำนัล รู้ว่าถังต้าหงอยู่ในห้องอักษร

เขาจึงไปที่ห้องอักษร

ถังเจาปี๋ได้ยินเสียงฝีเท้า เงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง แล้ววาดภาพต่อไป