กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 441 นั่นก็ดีเหมือนกัน
หลี่ซื่อเห็นท่านย่าใหญ่ซูเดินเข้ามาใกล้นาง
นางกลัวว่าจะถูกตีจึงก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยสัญชาตญาณ
ท่านย่าใหญ่ซูเห็นนางถอยหลังก็ยิ้มบาง น้ำเสียงแผ่วเบา “หลี่ซื่อ เจ้าวางใจเถิด กระดูกแก่ๆ อย่างข้าไม่ตีเจ้าหรอก ตีเจ้าไป ข้าก็รังเกียจเปล่าๆ”
ไม่ตีก็ดีแล้ว
หลี่ซื่อผ่อนคลายลง
“หลี่ซื่อเอ๋ย หลี่ซื่อ” ท่านย่าใหญ่ซูหัวเราะ “ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะฉลาดขึ้นมาหนหนึ่ง รู้จักเอาเรื่องของซิ่วซิ่วมาข่มขู่ข้า”
หลี่ซื่อแสร้งยิ้มอย่างกระสับกระส่าย
ท่านย่าใหญ่ซูมองรอยยิ้มจอมปลอมของหลี่ซื่อ นางถอนหายใจและกล่าวเสียงเบา “เจ้ากล้าเอาเรื่องลูกสาวข้ามาข่มขู่ข้าหรือ?
ข้าดูแล้วเจ้าคง...เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วกระมัง”