กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 220 เขาอั้นจนแทบแย่แล้ว
เฟ่ยอันอันเกาะขอบประตู มองดูมารดาและอากู่ยวนที่ยืนอยู่ตรงระเบียงทางเดินด้านนอกด้วยแววตาใสซื่อ
อากู่ยวนจับมือเล็กๆ ของมารดาเขาแล้ว
ถังเจาปี๋ได้ยินเสียงพึมพำ จึงหันหน้าไปมอง ก็เห็นเฟ่ยอันอันกำลังเกาะขอบประตูมองอยู่
"เฟ่ยอันอัน กลับไปนอนเดี๋ยวนี้!"
หลิงกู่หรงและถังเจาปี๋ที่เดิมทีมือกุมมือกันอยู่ ก็รีบปล่อยมือออกจากกันทันที
ดึกดื่นป่านนี้ เสี่ยวอันอันหลับไปตั้งนานแล้ว ไม่คิดว่าจะตื่นขึ้นมาอีก
"โอ๊ะ" เฟ่ยอันอันปิดประตูทันที
หลิงกู่หรงลดเสียงลง เอ่ยกำชับถังเจาปี๋ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ดึกมากแล้ว เจ้าก็รีบพักผ่อนเสียเถิด อีกสักพัก หากเจ้าได้ยินข่าวลือที่ไม่ดีเกี่ยวกับข้า
ก็ไม่ต้องกังวลไป"