ตอนที่ 395 เสียสติ

ตอนที่ 395 เสียสติ

บรรยากาศในตำหนักฉือหนิงย่ำแย่เหลือทน

ไทเฮาประทับอยู่บนที่นั่งสูง สีหน้าเขียวคล้ำ

นางกำนัลคนสนิทที่ปรนนิบัติหมิงจูเหลือเพียงครึ่งชีวิต

เสื้อผ้าของนางกำนัลหลุดลุ่ย บนใบหน้าและสองมือเต็มไปด้วยรอยแผล

เมื่อตงไท่โฮ่วตรัสถามนางเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับเสี่ยวเฉิงกงกง

นางกำนัลที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก็ตัวสั่นเทา

ยามนี้นางหวาดกลัวจนแทบจะพูดไม่ออกแล้ว

“ข้าถามเจ้า เรื่องของหมิงจูกับขันทีผู้นั้น ตอบมาให้ดี ข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่ทรมาน!”

สำหรับนางกำนัลผู้นี้ การได้ตายอย่างไม่ทรมานก็ถือเป็นเรื่องดี